Skóra składa się z naskórka oraz ze skóry właściwej, która zbudowana jest głównie z włókien kolagenowych i sprężystych. Włókna kolagenowe ułożone są poziomo, w postaci pęczków o falistym przebiegu, co zapewnia skórze odporność na rozciąganie. Włókna sprężyste natomiast mają układ pionowy, prostopadły do włókien kolagenowych. Oba rodzaje włókien tworzą rodzaj  rusztowania, które zapewnia naszej skórze sprężystość, elastyczność i gładki wygląd.

W miarę procesu starzenia,  rusztowanie to ulega stopniowemu zniszczeniu: zamiast uporządkowanych pęczków  pojawia się bezpostaciowa masa. Jest to zjawisko elastozy,  które jest istotą procesu starzenia, a jego efektem  są zmarszczki.

Proces starzenia dotyczy również naskórka, tkanki podskórnej oraz mięśni twarzy. Warstwa rogowa naskórka ulega pogrubieniu, co sprawia, że cera staje się sucha, szorstka i pozbawiona blasku. Tkanka podskórna ulega zanikowi, mięśnie mimiczne twarzy wiotczeją. W efekcie policzki stają się zapadnięte, a owal twarzy zmienia się. Deficyt tkanki podskórnej potęguje utratę elastyczności skóry i sprawia, że jest jej “za dużo”. Zjawisko to szczególnie nasila się u kobiet, które się odchudzają.

Jak widać, oznaki starzenia pojawiają się na kilku poziomach i dotyczą różnych tkanek.

Proces starzenia się skóry można podzielić z grubsza na trzy stadia:

I stadium:

umiarkowane odwodnienie przy zachowanym napięciu skóry. Przy ruchach mimicznych pojawiają się pierwsze zmarszczki

II stadium

widoczna suchość i wiotkość skóry. Pojawiają się powierzchowne, linijne zmarszczki, pogłębiają się fałdy nosowo-wargowe

III stadium

Skóra traci sprężystość i napięcie, zmniejsza się jej grubość, sprawia wrażenie, że jest jej za dużo. Występują zmarszczki widoczne w spoczynku.

Starzenie się skóry jest wypadkową dwóch procesów: starzenia wewnątrzpochodnego uwarunkowanego genetycznie oraz starzenia zewnątrzpochodnego czyli wywołanego przez czynniki środowiskowe, zwłaszcza  promienie UV. Do czynników wewnątrzpochodnych należą także zmiany hormonalne w okresie menopauzy, a do czynników zewnętrznych  palenie tytoniu, stres oraz  pielęgnacja cery i sposób odżywiania. Wśród czynników zewnętrznych wpływających na szybkość starzenia się skóry największe znaczenie mają promienie ultrafioletowe. Uważa się, że właściwa ochrona skóry przed promieniami UV rozpoczęta odpowiednio wcześnie, pozwoliłaby na zmniejszenie się  objawów starzenia  nawet o 80%.

Wpływ ekspozycji na słońce jest najbardziej widoczny na odsłoniętych partiach skóry: twarz, szyja , dekolt, grzbiety dłoni.

Nadmierne opalanie się, szczególnie po czterdziestym roku życia wybitnie przyśpiesza  ten proces. Głównym czynnikiem uszkadzającym komórki skóry są tzw. wolne rodniki, które powstają stale w naszym organizmie, a w dużych ilościach po wpływem promieni UV.

Również palenie tytoniu zwiększa znacznie ilość wolnych rodników. W skórze osób palących obserwuje się zmiany podobne do zmian wywołanych przez  promienie UV. Skóra kobiet palących jest szara, sucha i szorstka, pokryta przedwczesnymi zmarszczkami.

Kosmetyki dla kobiet dojrzałych powinny zawierać substancje funkcjonalne, które niwelują następstwa  starzenia oraz substancje fizjologiczne uzupełniające niedobory pojawiające się w skórze wraz z wiekiem.

Substancje fizjologiczne to przede wszystkim ceramidy, lipidy, cholesterol, nienasycone kwasy tłuszczowe, skwalen oraz NMF czyli naturalny czynnik nawilżający. Są to składniki tak zwanego płaszcza lipidowego skóry.

Substancje funkcjonalne to składniki które pobudzają skórę do produkcji kolagenu i elastyny. Znajdują się głównie w preparatach do mezoterapii oraz w dobrych dermokosmetykach dostępnych w aptekach i w gabinetach medycyny estetycznej. Należą do nich między innymi kwas hialuronowy, peptydy,  witaminy, koenzymy, kwasy nukleinowe.